Zasada dzia³ania Systemu Solarnego

S³oñce przesy³a codziennie do powierzchni Ziemi potê¿ne ilo¶ci energii. W górnej warstwie atmosfery napromieniowanie wynosi oko³o 1,39 kW/m², a do skorupy ziemskiej dociera promieniowanie o warto¶ci maksymalnie 1,00 kW/m².

W obecnej chwili, na terenach o du¿ym nas³onecznieniu, zbudowano szereg instalacji uzyskuj±cych ciep³o z promieniowania s³onecznego, maj±cych na celu m.in. podgrzew ciep³ej wody u¿ytkowej.

Ciep³o przechwycone przez kolektor jest odprowadzane, za pomoc± czynnika grzewczego (roztworu glikolu), do magazynu ciep³a, bêd±cego jednocze¶nie wymiennikiem ciep³a. Automatyka (regulator solarny) liczy ró¿nicê temperatur miêdzy kolektorem a magazynem ciep³ej wody i je¿eli uzyska ona zadan± maksymaln± warto¶æ, za³±czana jest pompa obiegowa instalacji solarnej.

W tym momencie wymuszony zostaje przep³yw czynnika grzewczego w stronê wymiennika ciep³a. Wprawiony w ruch glikol, przep³ywa przez wê¿ownicê solarn± w wymienniku i przekazuje nagromadzone ciep³o do wody wype³niaj±cej wspomniany wymiennik. Wraz ze spadkiem temperatury kolektora, a jednocze¶nie wzrostem temperatury wody w wymienniku, maleje ró¿nica temperatur pomiêdzy tymi dwoma urz±dzeniami.

Je¿eli osi±gnie ona minimaln± zadan± warto¶æ, regulator solarny wy³±czy pompê i tym samym kolektor zacznie siê nagrzewaæ. Ca³y cykl zostaje powtarzany. Dalsze wykorzystanie ciep³a zale¿y od potrzeb u¿ytkownika: mo¿e to byæ wspomaganie wytwarzania, a w miesi±cach letnich wy³±czne wytwarzanie ciep³ej wody u¿ytkowej, wspomaganie niskotemperaturowych instalacji centralnego ogrzewania lub podgrzewanie wody basenowej.